The City Boys sold the world for a Bad Romance
Gepubliceerd op februari 21, 2012 cultuur - muziek , schrijfsels Geef een reactieDe City Boys hebben de stad verlaten. Dekselse bengels. Spoorslags, zonder enige vorm van afscheid. Als de dooi zich inzet trekken ze hogerop. Naar de Alpen, zeggen ze. Mooi van die kerels. Nu zit ik hier. Opgesloten in de stad, omgeven door appartementsblokken. En hun loopschoenen hebben ze wellicht ook al met de vuilniskar meegegeven. Leuk van die kerels. Nu loop ik hier.
Ja maar … U zegt? Vakantie! Natuurlijk, hoe kon ik zoiets weer vergeten? Als de klok ergens tikt dan zeker niet in dit huis. Ik heb ze op straat gezet, bij het grof huisvuil. Ik heb echt geen tijd om een nieuwe batterij in dat ding te steken. Wanneer de City Boys terug zijn, hoeven ze gewoon aan te bellen. Op afspraak ga ik immers enkel bij een dokter.
Mooi zo, iedereen heeft de stad verlaten. En ik zit hier weer schoon wortel te schieten, in winterslaapmodus te wezen, te wachten tot de lente opnieuw haar intrede doet en te trainen gelijk een gek. Crisis? Dat woord hebben we geschrapt uit het woordenboek. Goede tijden, slechte tijden, de City Boys volgen hun intuïtie. In de bergen gelden niet de wetten van de klok, enkel die van de natuur. Oppassen geblazen stadskinderen.
No questions, I’m worried
Gepubliceerd op februari 16, 2012 cultuur - muziek , schrijfsels Geef een reactie
Even rain can be cold on winter days
Gepubliceerd op februari 14, 2012 cultuur - muziek Geef een reactieDronkemansuur
Gepubliceerd op februari 12, 2012 experimenteel , fotografie , schrijfsels Geef een reactieHet tijdstip waarop deze foto werd getrokken hou ik liever geheim. Ik wil de fotograaf immers niet al te zeer tegen het hoofd stoten, net zomin de toestand waarin hij zich bevond. Oeps! Heb ik nu al teveel gezegd? Het kwaad is hopelijk nog niet geschied? Dit beeld werd ons echter spontaan aangereikt.
De foto drukt perfect de toestand uit van de twee personen in de achtergrond. Lichtjes aangeschoten, de man begint piano te spelen. Eerst met horten en stoten, langzaamaan iets vlotter. De noten vormen een melodie. Geen zware kost. De vrouw sluit haar ogen, het hoofd diep in de sjaal. Als het getokkel van noten stopt, openen de ogen van de vrouw zich opnieuw. Hij drinkt Guiness, zij iets anders, al even alcoholisch.
De man vertelt ons een flauwe mop, uit beleefdheid en onwetendheid lachen we spontaan mee. Lichtjes goedkeurend knikken, even sippen aan onze thee. Op dronkenmansuur is de toog gevuld met lege bierglazen. De barman en -vrouwen zijn moe. Hoeveel hebben zij deze avond al moeten slikken? Een goedkeurende glimlach, verhalen worden flou, net zoals deze foto.
Wat ontbreekt is het rokerige van het tafereel. Nog niet zo lang geleden een onderdeel van het decor; de rook die de ruimte opvult. Het beeld blijft flou, net zoals onze ondoorgrondelijke en wanordelijke gedachten. Die thee, dat kruidenwater, verandert daar niets aan.
Koken. Als alleenstaande inwoner wordt je gedwongen veroordeeld tot het fornuis. Frituren, pizzeria’s en Chinezen te over in een omtrek van 5 tot 10 killometer, maar ik zwicht niet, net zomin de portemonnee.
Kookboeken. Een hulpmiddel, een houvast, ik zou ze niet kunnen schrijven. Stap per stap volg ik de instructies op. Eerst de nodige ingrediënten opschrijven. Wat ligt verscholen te stinken en te rotten in de kasten? Hop, op de fiets naar de winkel voor groenten en vlees. Een konijn, merguez, vlees voor 2 menu’s. Het weekend overleef ik alvast met verve, denk ik, hoop ik in stilte.
Groenten snijden, geduldig een knorrende, hongerige maag sussen die na de fysieke inspanningen verder op de proef wordt gesteld. Waar een wil is, is een weg! Eén druk op de knop en het fornuis wordt ontstoken. Olijfolie, vlees knapperig bruin bakken, groenten toevoegen, bakken of stoven en laten sudderen. Champignons, courgette, aubergine, ajuin, look en tomatenblokjes als constante. Een glas fruitsap, het lichaam vochtig houden, gefocust en geduldig.
Tijd. Wat als ik even 5 minuten had … Wat dan? Misschien? Niets, jezelf niets wijsmaken. Sorry van het dode konijntje. Excuses voor het dode beest dat in een pikant worstje werd gepropt. Ziedaar: konijn met tomaat-basilicumsaus en zuiderse couscous met merguez, aangevuld met een scheut van eigen bodem: Gauloise. En de restjes? Die heb ik in een doosje in het diepvriesvak gestopt. En de rest van het bier? Dat ligt verder te rijpen in de Cuba-kamer.
This city is like a small cage, You’ve got to break through its chains
Gepubliceerd op januari 20, 2012 cultuur - muziek , schrijfsels Geef een reactie
Wassen de City Boys wel op tijd hun sokken? Blijft het huis proper? ‘Stof verdwijnt waar Swiffer verschijnt’. En voor het overige hoef je weinig illusies te koesteren. Zelfs proper is een huis zelden stofvrij.
De stad is de plek waar eilandjes, onze persoonlijke vierkante meters, dicht op elkaar liggen, in vergelijking met het platteland (the Countryside) dan toch. Daarom is er juist de bekende zegswijze : ‘Beter een goede buur dan een verre vriend’. Een vriendelijke goedendag kan nooit kwaad. Je wordt er als man alvast niet zwanger van. Les 4: Beter hou je bij dit soort gelegenheden het op een korte, krachtige ‘goedendag’ dan op het betekenis- én futloze ‘çava’. Het woord zelf is zo leeg als mijn drinkglas, 0,0 promille dus. Je opponent verwacht zelden een gedetailleerd, gefundeerd antwoord. Niets, ‘çava’ is de onverschilligheid zelve.
Pubers, angstige, vrolijke en véél te uitbundige, lawaaierige tieners in deze stad in overvloed. Les 5: ‘When you’re 21 you are no fun!’ Je begint alle tekenen van ouderdom te vertonen. Je bent onwijs onhip, zoiets als een polaroid, gereed om gekatapulteerd te worden richting Mars of Venus: ‘They only want you when you’re 17′. Groene blaadjes groeien niet in de winter. Deze winter is echter apart, uitzonderingen bestaan. Teenagers stay teenagers, twentiers stay something, lonesome!
Hoe zou het gaan met de City Boys? ‘çava’? Neen! Ik hoop dat alles goed gaat. Langs deze kant van de beek is er de afgelopen dagen véél sneeuw gevallen, onophoudelijk. Als ratten in de val zitten ik en de buren, opgesloten, afgezonderd van de wereld, maar met de nodige voorraden. Les 6: De winters in de Halse vallei zijn streng! Wees voorbereid. ‘Een gewaarschuwd man is er 2 waard’.
